Yalnızlığın doldururken içimi
İzliyorum yavaşça gidişini
Görüyorum rüyanın bitişini
Karanlığın içine usulca sinişini
Günler, haftalar, aylar geçiyor
Acı veren gerçek hergün sensiz doğuyor
Bir el var sanki beni yavaşça boğuyor
Acı veren gerçek hergün sensiz doğuyor
Sen aslında, sen değilsin
Sendeki bende ben değilim
Bir sen var bende
Senden farklı
Bir ben var sende
Benden ayrı
Kabul et artık oda tıpkı senin gibi
Sürdürüyor insan denen nesilini
Kırıyor, vuruyor, yıkıyor, döküyor, söküyor, alıyor, kaçıyor
Gidiyor
[Nakarat]
Arar, sorar, belki bulursun
Bulunca elbet durulursun
En sonunda gururuna kapılıp gider kaybolursun
Belkide hislerim oldu bir saplantı
Yavaşça öldüren bir bulantı
Acılarlar dolu pis bir kalıntı
Bitmez oldu lanet olası bu takıntı
Günler, haftalar, aylar geçiyor
Acı veren gerçek hergün sensiz doğuyor
Bir el var sanki beni yavaşça boğuyor
Acı veren gerçek hergün sensiz doğuyor
Sen aslında sen, sen değilsin
Sendeki bende, ben değilim
Bir sen var bende
Senden farklı
Bir ben var bende
Benden ayrı
Kabul et artık oda tıpkı senin gibi
Sürdürüyor insan denen nesilini
Kırıyor, vuruyor, yıkıyor, döküyor, söküyor, alıyor, kaçıyor
Gidiyor
