Arama Sonuçları
Barikat - Jackie Chan Şarkı Sözleri
Jackie Chan; geçenlerde geldiydi; Hani İstanbul’da bir
film
çekecekti ya Jackie Chan’i severim Sizi bilemem ama ben
bütün filmlerini izledim Gelelim asıl konumuza;
İstanbul’da
çekilecek olan filmin bir bölümüne Her şey hazırlanmıştı;
sade bir pazardı; Tır gelecekti, arkasından onu kovalayan
bir araba Araba arkasına takılıp patlamalar göğe ulaştı
Her
şey güzeldi aksiyon her şey bu sahnedeydi Ta ki o sahneyi
görünceye kadar Elin adamı gelmiş bir film çekmeye ‘Yo
hayır’ dedim durun gözlerime inanamadım Erkekler ağlamaz
derlerdi de inanırdım O an göz yaşlarımı tutamadım ve
ağladım Evet, evet bizim insanlarımızdı Ellerine ne
geçtirdilerse poşet kutu kova Pazardan geriye kalanları
topluyorlardı Gece saat ikide bunları böyle görünce
tüylerim diken diken oldu ağladım Çünkü onların arasında
işçi memur olabilirdi de İnsanlarımız bu hale de mi
düşecekti Onları bu hale getiren kimler diye düşündüm
Evrenin sebebi harikası insanı yine bu hale düşüren yine
insandı Ama nasıl insandı namus vicdandan yoksun kalpazan
Sana daha neler söylesem yetmez ifadem O geceden sonra
karar verdim işte buradayım, Hiphop rap müzikle bu tür
insanları hedef aldım Bir iki, bir iki erken işte
buradayım, devam edecek buna inançlıyım Kitleleri sömüren
bu tür insanlara işte karşınızda dimdik, dimdik ayaktayım
Jackie Chan; Kunk Fu O akşam o sahne bizim insanlarımıza
bir yumruktu Çek! Çekeceğiz bizde; Geçmiş, belli geçecek
böyle devam ederse
Yeter yeter; yetti artık olanlar Çok açık görülüyor geride
kalanlar Bunca zaman geçti aradan durmadan İlerliyor
yelkovan yılmadan Gelecek senin neslinin meyvesini verecek
daha iyiye güzele ‘Bu kim oluyor da bana akıl veriyor’
diyebilirsin Dersin; düşüncedir tartışılmaz zevkler,
renkler Sözler ağızdan çıkar Biri gider biri kalırsa bu
benim ölsem de, ölsem de Sağda solda her yerde köşe
başında
bir yerde İnsanlar öldürülüyor acaba sebebi ne Öldürülmek
değil sadece silahla Bir çok insan ölüyor açlıktan
yokluktan Hadi koçum sende gerçeklere hazırlan İşte budur
benim kavgam Kavgam yumrukla değildir asla sözlerle Boşa
kürek sallamak yoktur bu müzikle Bunları böyle gördükçe
içim parçalanır Ve dilime aynen şöyle bir nakarat takılır
Soğuk caddeler ve karanlık sokaklarda Geceler ıssızdır
oralarda Her an yerde yatan bir insan görebilirsin
Düşünmelisin acaba sebebi ne? Hemen anlarsın biraz çaba
harcarsan Ne yazık ki onları bu hale getiren bir insan Hiç
mi akıllı insan yok bu ülkede Olmaz olur mu Birçok; ama
biri; birkaçı veya hepsi duygularının esiri olmuştur ama
ne
yazık
Barikat - Hava Su Toprak Ve Ateş Şarkı Sözleri
Düşünürüm bazen, kendi kendime; ‘Neredeyim?’ diye
ayıplarım! 21 Mart koptu! Hızır ile İlyas! Yıl 2003.
Beynimde bir şimşek! Hava, su, toprak ve ateş. Tarihin
elinden arta kalan yaşam; bu yer, bu gök, bu deniz; özü,
tözü; günün cingözü! Aşık Veysel’den kalan insana tek eş
doğa. Doğanın celladı siz biz! Ey vatan perver savur
sözlerini! Söyle nerede o doğanın parçası bu yapraktaki
Şaman; kamil insan? İlkel olan kim söyle; ya medeni olan?
Şüpheli ölümleri masa başında silen oyunbozan tarihçinin
öten borusu. Nerede sayfası yırtılan Panter Emel’i, Orhan
Kural’ı, Haluk Levet’i, Yaşar Kemal’i? İstanbul’un
gözcüsü,
çöpçüsü, Bergama’nın köylüsü yürümeye devam! Hava, su,
toprak ve ateşle yazılan, kazılan. Köstebek gibi didik
didik, virüs gibi sarılan cennetin yok oluşu. Doğanın
kurtuluşu! İşte çare bu: İstanbul’un kabusu, vazgeçmek
anlamsızca oburca tüketimden; bumerang düzenden; bir de bu
milleti öpenlerden. Daha fazlası, başkasının lokması
mideye
indirilen! Yükselen fabrikanın saçtığı zehirler; salyası
akan siyanürlü ganimetçiler; parmağında dünyayı eviren
çeviren hep ahtapot şirketler! Küresel güçlere karşı diren
Barikat! Umut var hep yarına; ama korku kapıda. Sinen
alışkanlıklar, çorak ufuklar. Bana sadece bana; hep bana
Rab bana! Barbar istilası bu cennet Anadolu’da.. Ölü
sevici
toplum; sokak başı dar ağacı kuran gençlerine! Ve sonra
oturup Yusuf’a ağıtlar yakan; Denize ve Mahir’e; bugün
doğan çocuğa! Beleş kesilen ağaçlar. Yıkılan hayvanlar!
Karış karış tarihi, doğası yağmalanan cennet Anadolu’ya
ağıtlar yakan; kutsayan, yedi göğe çıkaran. Şimdi yeni
cennetler arayan kemirmek için. İçemediğim suyunu,
yüzemediğim denizini, çekemediğim havasını yeni vatandır
yüreğime hep batan. Siyanürlü tilki avcısı; kamçısı
kimliksiz piyonlar, aç gözlü barbarlar! İntikam tohumları
üstümüze esen; bu sağanak yağmurlar, vurucu depremler,
kavuran ve buz kesen can çekişen dünya. Akıl vermeyi
bilen,
ama kullanmayı beceremeyen. Kahramanı oynayan; iyilik
meleğini. Kanlı ellerini Hacı Şakir’le yıkasan da ne fayda
getirir! El attığın her şey hemen kurur gider! Midas
serer!
Hava, su, toprak ve ateş! Karış karış yerleş! Geri gelmez
gelecek! Düşünürsen dönecek ancak sana acı gerçek.
Sokrates’in şarabında yaşamın erdemi! Egonun görkemi yatar
cehennemin gölgesinde. Kör Şeytan! Kazıdığında altından
çıkacak olan insan, insan! Gözü dönmüş ‘töre’ diye
beynimize sokulan! Toprağın kokusunu, kentin betonuna
gömen
ucube bir nesil! Döngüsel zinciri hayatı düşünmemek ve de
yaşamamak olmuş temel prensibi! Hepsi gibi, her şey gibi!
Hava su toprak, ve ateş; düzeninin ortasında insan
